ميگذرانيدند . « 1 » چون ملك نصير الدين « 2 » در روز شنبهء چهاردهم ربيع الاول سنهء ثمان و عشرين و سبعمائه 45 به جوار رحمت ايزدى پيوست شاعرى در مرثيه او گفت ، تاريخ : چارشنبه وقت تاب نيمروز * منكسف شد آفتاب نيمروز در ربيع الاخر از مه چهارده * شد خطا جمله صواب نيمروز هفصد و هژده ز هجرت چون گذشت « 3 » * ناگهان آمد عذاب نيمروز شد نصير الدين « 2 » و الدنيا ملول * از سؤال و از جواب نيمروز از او چند پسر ماند : شاه محمود ، ملك نصرت ، بهرام شاه ، ميرانشاه ، شاه ارسلان ، شاه جهانگير ، شاه على . شاه على در زمان دولت پدر در قاين شهيد شد ، چنان كه شاعر گويد : چو سال هفصد و سى 46 درگذشت از هجرت * به بيست و پنج محرم زرفتهء ازلى به روز شنبه در پاى قلعهء قائين * شهيد گشت به وقت نماز شاه على چون ملك نصرت از ساير برادران به صورت و سيرت امتياز داشت اكابر و اعيان بر جلوس او اتفاق كردند به اختيار منجمان و حكيمان حاذق بر تخت شاهى بنشست همهء برادران و خويشان انقياد امر او كردند . مگر شاه ركن الدين محمود چنانچه مذكور شد و قسمت يافت ميان او و شاه نصرت « 4 » ولايت غربى سيستان با قهستان و حوالى كرمان بركن الدين محمود مقرر شد و ولايت اوق شاهزاده على 47 را بود و باقى ممالك سيستان متعلق بشاه نصرت شد .

--> ( 1 ) - تا اينجا مطالب تاريخ سيستان و احياء الملوك كم‌وبيش باهم مطابقت داشت . كتاب تاريخ سيستان در اينجا به خاتمه ميرسد . منابع و مآخذ مطالب بعد معلوم نيست چه كتبى بوده‌اند . ( 2 ) - در اصل : نصر الدين . ( 3 ) - مؤلف مرگ نصير الدين را روز چهاردهم ربيع الاخر سنهء 728 ضبط كرده است در صورتى كه شاعر تاريخ مرگ او را چهاردهم ربيع الاخر سنهء 718 به نظم آورده است . ( 4 ) - در اينجا عبارت « چنان كه مذكور شد » تكرار شده است .